Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Πασχαλίτσες ...στο τραπέζι μου!!!

Με ξέρετε τώρα εμένα . όταν φτιάχνω κάτι δεν μπορώ να το κρατήσω μυστικό . Η αλήθεια όμως είναι ότι έχω καιρό να σας πω ...το δικό μου μυστικό. Με έχει παρασύρει η θύελλα  των πανιών και  φεύγει ο χρόνος μέσα στις κλωστές.

 Άνοιξη περιμένουμε και άνοιξη δεν έρχεται  γιαυτό αποφασίσαμε να την φέρουμε εμείς στο σπίτι μας .

Θέμα - Πασχαλίτσα σε επιτοίχιο . Το θέμα μπαίνει σα πρόκληση  αλλά όχι σα δέσμευση . Το επιτοίχιο  δεν το ήθελα και ξεκίνησα  ένα μαξιλάρι.

Για την βάση χρησιμοποίησα  ένα κοφτό καρέ που είχα αγοράσει ...από την λαϊκή της γειτονιά μου. Μακάρι να είχα ένα αληθινό παλιό , θα ήταν εξαιρετικό.

 Τελειώνοντας το όμως δεν ήμουν  ευχαριστημένη , ήθελα και κάτι ακόμα ας πούμε ένα ranner!!
 Κάποια , έτρεξε στην Κική (yfasmatakia .gr) και μου πήρε υφάσματα (την ευχαριστώ πολύ). Θέλω κίτρινα , θέλω , χρώμα , της είπα. Να ξορκίσουμε  τον χειμώνα.


 Κόκκινες πιτσιλωτές και  μπιρμπιλωτές  πασχαλίτσες

σκαρφάλωσαν και άρχισαν να παίζουν.

Έτοιμο το πασχαλινό μου ranner . Έτοιμο το ανοιξιάτικο μου γιατί εγώ θα το κρατήσω ...μέχρι να έρθουν τα ψαράκια!!

Την  ιδέα για τις πασχαλίτσες  την  έδωσε η κ. Αννα Καζάκου  στην ομάδα της "Πανί με Πανί". Η κ. Καζάκου , δεν μας έχει αφήσει να σταυρώσουμε τα χέρια ούτε ένα λεπτό και η αλήθεια είναι ότι ζούμε την κλωστή και το πανί σε όλο του το μεγαλείο!

Το ranner πλαισιώθηκε από το φανταστικό κούνελο που φτιάξαμε στο Charm Pack μαζί με την Χριστίνα

 και από τις κοτούλες που γεμίσανε αυγά και κουλούρια για δωράκια στις φίλες μου.













                                           ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ -ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Ατύχημα στο δρόμο της κουζίνας μου

Κάτι ότι έχω καιρό να  ασχοληθώ με την ζαχαροπλαστική και την πεθύμησα , κάτι το bake of greece , που με ξεμυάλισε είπα να φτιάξω ένα γλυκό για την γιορτή της μαμάς μου και του  γιού μου!!

Paris- Brest, μια διαδρομή με ποδήλατα χρόνια πριν. Αυτό το γλυκό "έγινε" το 1910 από τον Louis Durand ( παραγγελία από τον Pierre Giffard) για να να γιορτάσουν ( για να θυμούνται) τους αγώνες ποδηλασίας Paris–Brest–Paris που εγκαινιάστηκαν για πρώτη φορά το 1891.

 Το γλυκό  το είδα στην τηλεόραση έψαχνα συνταγή και τα γλυκά κορίτσια από την ομάδα -Προκομένες - μου την σερβίρισαν στο πιάτο .

Από το  Ακή Πετρετζίκη  πήρα την ιδέα και

τις άλλαξα λίγο τα φώτα.

  Αντί για σοκολάτα φτιάξαμε με τον γιο μου μια πολύ ωραία creme patiserie . Η αλήθεια είναι ότι στρίμωξα τον Άγγελο στην κουζίνα και για πρώτη φορά που ασχολήθηκε την έφτιαξε τέλεια.

Η δεύτερη αλλαγή που έκανα ήταν ότι καραμέλωσα αμύγδαλα και τα έστρωσα πάνω στην κρέμα . Μετά μας πήρε η κατηφόρα . Το γλυκό  έγινε μεγάλο και έμοιαζε λίγο με κλαταρισμένο λάστιχο.

λίγο πριν το ψήσιμο

φούσκωσε υπέροχα



περιμένει μήπως πέσει τίποτα


γεμίζει το κομμένο σου με την κρέμα και μετά λίγη κρέμα με πραλίνα και μετά καραμελωμένο αμύγδαλο ...



 μπήκε και το άλλο σου και
αποφάσισα να του ρίξω καραμέλα να μοιάζει με μεγάλο σου ...και   έριξα και σαντιγύ και όπως λέει και ο Άγγελος, - Μαμά , δεν μοιάζει με τούρτα , με ατύχημα μοιάζει !!!

                      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ , ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΓΓΕΛΕ !!     

                                         την  αλλη φορά θα την φτιάξουμε καλύτερη!!


                       θεϊκή γεύση!!!


Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Μία ζεστή ανθοδέσμη!!

Χειμώνας έρχεται και όλοι έχουμε αρχίσει προετοιμασίες για να τον υποδεχθούμε. Να γινόταν να τον ξεπερνάγαμε στα γρήγορα και φουρρρ!!!! να έρθει η Άνοιξη!

Μπουκετάκια με αγριολούλουδα να στολίσουν τα ανθοδοχεία αρωματίζοντας και στολίζοντας κάθε χώρο.

Μπουκετάκι στόλισε αυτό το μικρό επιτοίχιο , με μάλλινα υφάσματα . Χρώμα ζεστό , ύφασμα χουχουλιάρικο να ζεστάνει τις μικρές μέρες και τις μεγάλες νύχτες .
















Λίγο πριν το τελειώσω ήρθε χαρούμενη πρόσκληση. Δύο νέα παιδιά ξεκινούν την κοινή τους ζωή .

Νομίζω πως τα αγριολούλουδα βρήκαν  το σπίτι τους .

 Μαζί με τις ευχές μας . Ελπίζω να βρουν μια γωνίτσα να τους την ζεστάνουν .
Είμαι πολύ χαρούμενη που έφυγε κάτι από μένα να περικλείει την αγάπη και την συγκίνηση που  ένιωσα .




Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Πλατανοφυλλα


Ιανουάριος 2017 . Μαζί με τον καινούργιο χρόνο και ένα καινούργιο project ξεκινάει.

Το Θεμέλιο λίθο το ρίχνει  η κ. 'Αννα Καζάκου στην ομάδα "Πανί με πανί" .

Θέμα - ΠΛΑΤΑΝΟΦΥΛΛΑ.

Φτιάξτε  τις δικές σας  συνθέσεις με το ίδιο θέμα. Εργασία που θα τρέξει όλη την χρονιά και στο τέλος θα παρουσιάσουμε τις δουλειές μας.

  Ένα ταξίδι είναι αυτό το θέμα , το ταξίδι του δένδρου με τα πρώτα του φυλλαράκια έντονα πράσινα και ζωντανά. Το πράσινο του καλοκαιριού  διαφορετικό από αυτό της  Άνοιξης και ποιο ώριμο . Φτάνει το Φθινόπωρο για να αρχίσουν να κοκκινίζουν λίγο πριν φτάσουν στο κιτρίνισμα τους. Λίγο πριν αδυνατίσουν και με το πρώτο αεράκι  σκορπίσουν και χωρίσουν σε διάφορες μεριές του δρόμου. Σε λίγο  και άλλο αεράκι και θα έρθουν και άλλα θροΐσματα και άλλες συντροφιές θα έρθουν να σκεπάσουν γωνιές, αυλές και κήπους. Κάποια θα αρχίσουν να παίρνουν  άλλο  χρώμα , ποιο σκούρο , της σκουριάς . Θα σκληρύνουν και αν τα πατήσουμε θα ακουστεί ο ήχος τους.
Αυτά τα χρώματα προσπάθησα να αποδώσω  και σύντροφός μου σε αυτή την προσπάθεια τα yfasmatakia.gr  και η ευγενέστατη κ. Κική   Παπαδοπούλου (Kiki Papadopoulou).


Μια παρένθεση ( Όταν ξεκινάω να πάω στα yfasmatakia , την ζαλίζω την Κική. Την ρωτάω , αν βρέχει , αν χιονίζει , αν έχει απεργία σε απόσταση 20 χιλιομέτρων , αν έχει κίνηση το ποτάμι , αν κυκλοφορούν φορτηγά και διάφορα άλλα από τον τρόμο μου μη πέσω σε μποτιλιάρισμα - δεν έχω πέσει ποτέ- ).
 Τα υφασματακια  πλύθηκαν  , σιδερώθηκαν  σε χρόνο μηδέν και άρχισαν οι πρώτοι πειραματισμοί .



 
Τα χρώματα εξαιρετικά , δεν ήξερα ποιο να πρωταρχίσω και φυσικά τα πρώτα τα έβαλα στον καναπέ να τα καμαρώνω.
 

Η αλήθεια είναι ότι δέσανε εξαιρετικά.
Μόλις έγινε ένας αξιόλογος αριθμός από τετραγωνάκια ξεκίνησα  πάνω στο κρεββάτι  της συνθέσεις.

 



  Κάθε σύνθεση και φωτογραφία και έτσι και αλλιώς και  βοηθήστε βρε ομάδα και χαρά και απογοήτευση . Πολύ με βοήθησε ο γιος μου ο Άγγελος.




Ερχόταν , πρώτα με κορόιδευε, οι "πιγκουίνοι " βρε μαμά  δεν είναι πράσινοι !!  Έβαζε το χέρι του και έκανε την αλλαγή .  Στο  τέλος δεν έγινε τίποτα από αυτά που λέγαμε και συζητάγαμε .
Ο καιρός πέρασε , η χρονιά έφτασε στο τέλος , είχα φτάσει  45 με 50 τετράγωνα . Έπρεπε να το τελειώσω . Είχα ενδοιασμούς. Έχω τόσα παπλώματα , άλλο ένα τι να το κάνω , να το στρώνω μόνο για διακοσμητικό  δεν ... βαριέμαι !!  Με το καπιτονάρισμα τι θα κάνω? Η μηχανή μου δεν μπορούσε να το πάρει τόσο που έγινε (για υπέρ διπλό κρεββάτι) και στο χέρι , ακόμα δυσκολεύομαι Να το φτιάξω παπλωματοθήκη!!!
Τοίχος λευκός , φανέλα που κολλάει το ύφασμα και πολλές καρφίτσες και έγινε η σύνθεση .




Είναι πολύ ωραίο να το βλέπεις στο τοίχο , παίρνει μια άλλη διάσταση και το χάζευα 2-3 μέρες .

Πήγαινα έκανα αλλαγές και προχώραγα. Σειρά - σειρά το γάζωμα , φόντο  ανοιχτόχρωμο για να μην χάσουν τα φύλλα.Τελείωσε  , μέσα στο  χρόνο μου .Τελείωσε , μόνο σημαία δεν το έκανα.  Τώρα!!  τι κάνουμε ?  Στην άκρη , πως θα το ράψω παπλωματοθήκη , πως θα το τετραγωνίσω . ¨Όλος ο ενθουσιασμός είχε φύγει πάνω στην πρακτική του ραψίματος.  Ευτυχώς , έχω την Γιούλα ( Georgia Fyssa ). Καταρχήν πήγαμε και αγοράσαμε αυτοκόλλητη αράχνη , την κόλλησα στο πίσω μέρος  για να μην ξεφτίσουν οι ραφές . Μετά το ανέλαβε η Γιούλα , εγώ σφύραγα κλέφτικα , υποτίθεται τη  κοίταζα για να μαθαίνω . Ας μην ήταν εκείνη  και ακόμα στο μπαούλο (δεν έχω ) θα ήταν . Εξάλλου μου το είπε , δεν το έχω με την πρακτική μεριά της ραπτικής.

Λίγο πριν τελειώσει η Ανοιξη και μαζέψουμε τα παπλώματα , την Μ. Πέμπτη, στρώθηκε ,  δώρο πασχαλινό στο δωμάτιο μου.

 

  Δώρο στον εαυτό μου.

Ευχαριστώ την ομάδα του Πανιού. Είστε σπουδαία συντροφιά.  Αννα Καζάκου  χάρηκα πολύ για όλο αυτό το ταξίδι που μας πρόσφερες .

Γιούλα μου θησαυρέ μου τι θα έκανα χωρίς εσένα. 

ΥΓ1 το φόντο το πήρα ιβουάρ γιατί σκόπευα να το καπιτονάρω με χρωματιστές κλωστές και να το έσπαγα.
ΥΓ2.  το φόντο είναι διαφορετικό ύφασμα από τα τετράγωνα, είναι ύφασμα για σεντόνι . Στο τέλος μας δυσκόλεψε πολύ γιατί  πήρε άλλο σχήμα , ξεχείλωσε .

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Παιχνίδι συντροφιάς

Έτοιμα και τα δύο μου κουβερτάκια συντροφιάς.



Έτοιμα να αγκαλιαστούν από μικρά χεράκια και να τους χαρίσουν παρηγοριά και συντροφιά .
Το ένα κοριτσάκι που το περιμένουμε να έρθει απο μέρα σε μέρα.

Το άλλο για αγοράκι πού ήρθε σήμερα και έκανε την φιλενάδα μου γιαγιά!!!



 Να μας ζήσει ο μικρούλης , να ναι γερός και καλότυχος και να τον χαίρονται  η μαμά του και ο μπαμπάς του. 

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

Amigurumi , αγάπη μου!!

Ένα μικρό amigurumi , ήθελα να φτιάξω για ένα μωράκι που έρχεται.

Πάρε μου λέει η ειδικός (Mina Boundopoulou)  αυτό το νήμα είναι τώρα στη μόδα . Μαλακό χνουδωτό , αγαπησιάρικο. Αγκαλίτσα με ζεστή κουβερτούλα γιατί εγώ για αυτό το ήξερα .

 

Έτσι έγινε ένας αρκούδος μούρλια !! Να τον παίρνεις αγκαλιά και να σου ζεσταίνει την καρδιά . να σου φεύγουν οι έννοιες και οι σκοτούρες . Τώρα θα μου πείτε ένα μωρό τι έννοιες μπορεί να έχει ? 

Εντάξει να το ζεσταίνει και να ξεχνάει τους κολικούς.



οι οδηγίες για να το φτιάξετε και σεις , αυτό και άλλα πολλά είναι ο παρακάτω σύνδεσμος. //amigurum.com/2017/10/plush-bear-amigurumi-pattern.html



Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, ανησυχίες Ιανουαρίου.

Γεια σας παρεούλα,

δημιουργικός μήνας ο Ιανουάριος και είπα να σας τα δείξω όλα μαζί  να ξεμυαλιστή τε .

Καταρχάς έφτιαξα τσάντες , τσάντες για τα ψώνια . Γερές ανθεκτικές και πολύχρωμες . Καμιά ίδια με την άλλη για να μη βαριέμαι . Με ενοχλεί η επανάληψη.
 



 Οι τρεις τσάντες πήγαν σε μια φίλη και τα κορίτσια της . Ελπίζω να τις ευχαριστηθούν.


Περίσσεψε λίγο ύφασμα , κομματάκια ήταν και τα έραψα και έφτιαξα μια καπνοθήκη, με μια κόκκινη πινελιά!!


Το μπούστο μιας κοπέλας, όμορφης και καλλιεργημένης . Με το καπελίνο της και τα μεταξένια της μαλλιά . Έγινε σα μια μικρή φάρσα , στην ομάδα Πανί με πανί και έδωσε η καθε μία που την έφτιαξε την δική της ξεχωριστή πινελιά .

θα μου κρατήσει παρέα στο δημιουργικό μου χώρο.


Εχω και πλεκτές μικρές δημιουργίες φτιάξει αλλά επειδή γίνονται και άλλα θα σας τα δείξω όλα μαζί .  Φιλιά.