Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020

Μιά γατούλα στο μπαλκόνι μου!!






 Μια καλή φίλη έφτιαξε στην εγγονή της ένα μαξιλάρι με παιδικό ύφασμα .

 Μιά καλή φίλη δεν πέταξε τα κουρελάκια που της μείνανε αλλά τα έδωσε σε μένα.                                                Αφού είναι καλή φίλη είπαμε. Πριν τα βάλω στο συρτάρι με τα υφάσματα και τα ξεχάσω, τα άφησα λίγες μέρες πάνω στο πάγκο μου και τα χάζευα. 

 Ξέρετε τα υφάσματα έχουν και αυτά ψυχή και όταν τα κοιτάς , τα κοιτάς κάποια στιγμή σου μιλάνε και σου λένε τι θέλουν να γίνουν για να συνεχίσουν να σου δίνουν χαρά.                                                                          Έτσι έγινε και με αυτό το παιδικό υφασματάκι , μου είπε λοιπόν ότι ήθελε να γυρίσει στο...κοριτσάκι του .

Πώς καλό μου υφασματάκι θα γυρίσεις , τι να σε κάνει το παιδάκι  έτσι που είσαι κομμένο και άκομψο?      

 Κάτι πρέπει να σκεφτώ ....

το μεταμόρφωσα σε ένα ωραίο γατάκι και έτσι και το υφασματάκι αλλά και το κοριτσάκι είναι τώρα χαρούμενα .Το πατρόν το βρήκα στο pinterest.


Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020

 καλησπέρα, μικρή ανακοίνωση θα γράψω σήμερα . Οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα δεν αφήνουν πολύ χρόνο. Να σας πω ήθελα ότι αποφάσισα να μεταφέρω το "γλυκατζίδικο της Νταίζης " και στο fb  , για μεγαλύτερη επικοινωνία. Ακολουθήστε με https://www.facebook.com/groups/344980673262882.

    φιλιά πολλά 

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2020

ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ Νο 2

 Γρίνια λοιπόν , κοψίματα , ραψίματα ,μουρμούρα , φασαρία ...αλλά εκεί κάθε Κυριακή δεν έλειπε καμία. Από την μία παρουσιάζαμε και από την άλλη παραλαμβάναμε . Από την μια καμαρώναμε σα παγώνια και από την άλλη μαζεύαμε τα φτερά μας , δουλεύαμε και πετάγαμε .  

Νο 4 _Στην άκρη της ακτής_  

και φυσικά η παρουσίαση , δεν ήταν τυχαία . Κάθε μπλοκ είχε τίτλο και ανάλογα δημιουργούσαμε φόντο  φωτογράφισης .

Νο 3 Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα.


το στήνω λίγο πριν το ράψω.














κάθε βδομάδα τοποθετούσα στον τοίχο κάθε blog που τελείωνε εκεί που έπρεπε να μπει . Σιγά σιγά , άρχιζε να παίρνει μορφή και να γίνεται αναγνωρίσιμος. 

Φτάσαμε στο σημείο να ενώσουμε τα κομμάτια . Αμ δε, ¨όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει.  Το δεξί χέρι σχεδόν παράλυτο από το πόνο . Έπιανα το φλυτζάνι και έπεφτε. Άμεσα χειρουργείο , κόπηκε ένας τένοντας . 


Μάιος... Ιούνιος και πάει λέγοντας . Φυσικά οι συνταξιδιώτισσες, οι φίλες τις ομάδας προχωράγανε και παρουσιάζανε. Υπέροχα , αισθητικά υπέροχα όλα !! Το δικό μου διπλωμένο στη ντουλάπα  . 

Μόλις τα κατάφερα . Το ένωσα Ιούνιος .

Τρυπώθηκε και ξεκινάει το καπιτονάρισμα και ας είναι καλοκαίρι. Είπα σιγά σιγά , δεν θα το βάλω κατω , δεν θα το παρατήσω.


    Η τελευταία βελονιά . Καπιτοναρίστηκε !! Η πληρότητα σε όλο της το μεγαλείο . Δεν μπορώ να το αφήσω από  τα χέρια μου . Για αρκετές μέρες μου λείπει  , το ψάχνω . Αποχωρισμός !!!

και να ναι καλά η καραντίνα, τελαρώθηκε και κρεμάστηκε . Το τελάρο το έφτιαξε άντρας μου , που πάντα βρίσκεται εκεί να δώσει ένα χεράκι.





Το φώς επηρεάζει τα χρώματα και φαίνεται διαφορετικός .



εδώ σας δείχνω μια φωτογραφία με την δουλειά τις Αναστασίας Κοστοπούλου που μας το παρουσιάζει τελειωμένο μαζί με την Αννα Καζάκου.


Τέλειωσε αυτό το ταξίδι . Με μια γεύση γλυκοπικρη , δεν ήταν καλή χρονιά για μένα ,αλλά ευτυχώς που υπάρχουν οι γεύσεις της ομορφιάς που μας δίνει ένα χομπυ δημιουργίας σαν αυτό. Υπάρχουν οι φίλες και οι ομάδες που παρακινούν  να δημιουργήσουμε. Η κ. Αννα Καζάκου  δημιουργός της ομάδας πανί με πανί και δασκάλα όσων την παρακολουθούμε μας μετέφερε το όραμα της , την αγάπη της για το πανί , την οργάνωση , την εκτέλεση και την παρουσίαση του έργου . Πραγματικά μας πήγε σε άλλα μονοπάτια . βαδίσαμε Ελληνικά και βγήκαμε όλες κερδισμένες. Στο τέλος η πληρότητα  είναι ένα συναίσθημα ανεπανάληπτο. Ευχαριστώ , Αννα και όλες τις φίλες του πανιού που βουτήξαμε  μαζί  στο χρώμα του Μόραλη. Το έργο αυτό το ξεκινήσαμε τον Ιανουάριο 2019 και εγώ το τελείωσα το φθινόπωρο του 19. 




Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2020

ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ νο1

 Επιτοίχιο, ΜΟΡΑΛΗΣ .

Τι να πούμε τώρα .  Ένα επιτοίχιο που θα μείνει αξέχαστο . Μια εμπειρία μοναδική . Τον καλλιτέχνη Γιάννη Μόραλη τον γνωρίζουμε όλοι ή σχεδόν όλοι .



Σίγουρα κάπου έχουμε δει  ένα δείγμα της δουλειάς του. Ποτέ δεν περιέμενα όμως ότι θα " ζω"  κοντά σου για σχεδόν ένα χρόνο. Μέσα από την δουλειά του και συγκεκριμένα από ένα    επιτοίχιο με πλακάκια που κοσμούσε την είσοδο του ξενοδοχείου Αστέρα 


Αννα Καζάκου την λένε , την γνωρίζεται αρκετοί και το ελεύθερο πνεύμα της , η αγάπη για το ύφασμα και το όραμα της ,ήταν η αφορμή γι αυτό το ταξίδι. Μέσα από την ομάδα της (Πανί με πανί) , διαδικτυακά  κατάφερε για ένα χρόνο να μας δώσει κομμάτι κομμάτι ολο το έργο και να το αποτυπώσουμε σε ύφασμα .  Αρκετές φορές είπα στοπ , δεν μπορώ, ,δεν τα καταφέρνω . Η ομάδα όμως ήταν εκεί , ή δασκάλα ήταν εκεί . Η δουλειά δεν θα μείνει στην μέση . 

Αρχίσαμε   φτιάχνοντας ένα τετράδιο που το ονομάσαμε   ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ. 

 Μέσα εκεί αποτυπώναμε κάθε βδομάδα το κάθε blog με όλες του τις πληροφορίες. Έτσι και λίγο πισω να έμενε κάποιος  υπήρχαν όλα σημειωμένα . Τίποτα να μη χαθεί , τάξη και ασφάλεια. Ο καθένας έφτιαξε το δικό του εξώφυλλο. 

Τα υφάσματα τα είχε επιλέξει η¨Αννα  μαζί με την Κική  από τα yfasmatakia , έτσι ώστε να έρθουν όσο ποιο κοντά στα χρώματα του καλλιτέχνη .


( δεν είναι δική μου αυτή η φωτογραφία )

Πήραμε όλες από ένα πακέτο με όλα τα υφάσματα που πολύ προσεκτικά είχαν επιλεγεί και κοπεί και με  οικονομία για να μην ξοδεύουμε και πετάμε ύφασμα και ξεκινήσαμε . 

 

Ένα  ένα , κάθε βδομάδα ερχόταν το σχέδιο και μετά άρχιζε η γκρίνια (μεταξύ μας στο mesenger). Τι είναι αυτό , πως είναι αυτό , πως γίνεται εκείνο ... μέχρι να φτάσει σχεδόν στο τέλος η βδομάδα και να τρέχουμε . Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν και οι δυνατές που  σε μια μέρα το είχαν ετοιμάσει και το ανέβαζαν. Παρακίνηση μεγάλη .   Το απόγευμα της Κυριακής είχε γίνει η καλύτερη ώρα της ημέρας μας. 

Ξέχασα να πω. Δεν ξέραμε ποιο έργο φτιάχνουμε , δεν είχαμε  δει δηλαδή το αρχικό . Μέχρι να αρχίσει να σχηματίζεται πέρασε καιρός και όσες το ήξεραν ... Όρκο αμίλητου νερού!!!


συνεχίζεται...

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2020

ΤΟ πάπλωμα του ΑΓΓΕΛΟΥ

Εντάξει δεν νομίζω ότι άλλο πάπλωμα θα έκανε τόσο καιρό να φτάσει στο τέλος του. Ούτε η Πηνελόπη που περιμένει τον Οδυσσέα δεν  έραβε τόσα χρόνια !!

Ήταν και το πρώτο μου , ήταν και η απειρία μου , ήταν και ο φόβος μου...σε κάθε βήμα .
Το σχέδιο το βρήκα στο pinterest . Ασπρόμαυρο χωρίς χρώμα.


Ο γιος στο  τέλος της εφηβείας το ήθελε στις αποχρώσεις του ΜΑΥΡΟΥ. . Υφάσματα , μαυρογκρί  δεν υπήρχαν. Η Κική δεν είχε ανοίξει ακόμα ή τουλάχιστον εγώ δεν την γνώριζα .

Πήγα λοιπόν σε αποχρώσεις του μπλέ και του γκρί , μονόχρωμα υφάσματα.

Πρώτο σοκ ...άντε κόψε με την ροδέλα τόσα τετράγωνα , το θυμάμαι και ιδρώνω. ..
ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΥΣΗ!!!
 Ρήξη χιαστού , μπαίνω χειρουργείο , ακίνητη στον κάτω όροφο , δεν μπορώ να ανέβω σκάλες.


 Ένα μήνα εγώ και ο Σάσα, το γέρικο  σκυλάκι μου . 



 Φέρτε μου την μηχανή και εκείνα εκεί τα τετράγωνα υφάσματα και  τις κλωστές και τις καρφίτσες και και... ευτυχώς είχα φίλες που ξέραν τα κατατόπια και βρίσκαν ότι ζητούσα .











 Έτσι ενώθηκαν σε λωρίδες και μετά η μια λωρίδα με την άλλη και πάει λέγοντας ...νόμιζα ότι έκανα την ποιο δύσκολη δουλειά .














ΠΑΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ !!

Μόλις άρχισα να κατεβαίνω σκάλες , τρέχα Γιούλα , να βρούμε  βάτα ζεστή , να πάρουμε ύφασμα για την πίσω μεριά να τα ενώσουμε ...τρομάρα στα μπατζάκια μας !!!



¨Ήρθε και η Μαιριλύ ...βοήθεια εξ ουρανού  !! Αδειάσαμε το γυάλινο τραπέζι και μας έδειξε πως  τρυπώνουμε τα τρία υφάσματα για να μπορέσουμε μετά να το καπιτονάρουμε .

 Όλα αυτά τα ξέραμε με την Γιούλα Φύσσα αλλά δεν τα είχαμε εφαρμόσει ποτέ σε μεγάλο πάπλωμα και το λάθος μας σε χοντρή βάτα.Τέλειο τρύπωμα και ευχαριστούμε Μαιριλύ και φουριόζα πάμε για  κλωστές , πάμε για καπιτονάρισμα στο  χέρι .





ΤΡΙΤΗ ΠΑΥΣΗ ΜΕΓΑΛΗ !!!...πολύ μεγάλη !!

Στο χέρι το καπιτονάρισμα ήταν πολύ δύσκολο . Το τελάρο δεν μπορούσα να το κουμαντάρω , η μηχανή μου μικρή δεν το έπαιρνε το πάπλωμα. Καιρός να αγοράσω καινούργια μηχανή. Αχ!! βρε Άγγελε όλο έξοδα !!!
Ψάξε , δες , σύγκρινε ...περνάνε οι μήνες !!! Περνάει και το κέφι γιαυτό το πάπλωμα . Κρύβεται να μην σκονιστεί .
Η καινούργια μηχανή είναι πολύ διαφορετική και πρέπει λίγο να την μάθω , να της πάρω τον αέρα .
Ο Σάσα έφυγε για το μακρινό του ταξίδι και ένα καινούργιο μωράκι μου κάνει παρέα .
Ο Άγγελος τελειώνει το σχολείο ...σε λίγο γίνεται 20 χρονών .
Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες , τέρμα .



Καπιτονάρεται στην μηχανή . Ρέλι , κορίτσια βοήθεια , η βοήθεια αργεί και αρχίζω μόνη να φτιάξω το ρέλι , να το βάλω στο πάπλωμα...να το ράψω στο χέρι ... τρέχω τώρα να προλάβω .





Δώρο για την καινούργια δεκαετία της ζωή του με όλες μου τις ευχές γραμμένες στην ετικέτα του

παπλώματος .

 Αξέχαστο θα μου μείνει ...ήταν και το πρώτο !!!
Αγγελέ μου να το χαρείς και μέχρι τα 30 θα σου έχω φτιάξει άλλο . Ποιος ξέρει μπορεί και διπλό , μπορεί και παιδικό . ¨Οτι καλύτερο!!





Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

CUTTY SARK

Καλημέρα,  
 αρχή του 2017 και ο σύλλογος του Πατσγουορκ , δημιούργησε 

 μια ανταλλαγή με θέμα την ΘΑΛΑΣΣΑ.

Κάθε μήνα ένα μπλοκ φεύγει από μένα για διαφορετική αποδέκτη και κάθε μήνα λαμβάνω ένα διαφορετικό μπλοκ. Καινούργια ακόμα σε αυτό το κόσμο ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσω αξιόλογες κυρίες με αρκετές γνώσεις . Με τρόμαζε το γεγονός της απειρίας μου και φοβόμουν μήπως δεν 

ανταποκριθώ σωστά  .

 Ελπίζω να μην τους είχα απογοητεύσει. 
Ήρθε ο καιρός επιτέλους να ενώσω τα κομμάτια και να δημιουργήσω ένα επιτοίχιο . Τον προορισμό του τον ήξερα από την αρχή. 

Προσθήκη λεζάντας





θα σας δείξω τώρα , τα μπλογκ που έστειλα εγώ . ¨Ένα κάθε μήνα ...με πολύ σεβασμό και  αγάπη!!! 

πάμε για ψάρεμα ?

                                                       κοκκινόψαρο με αέρινη ουρά !!

βίρα τις άγκυρες 

ταξιδεύω!!

χαρούμενα ψαράκια

θαλασσινό μήνυμα 

κοχύλι

αστερίας

ζει ο Μ. Αλέξανδρος?

Σεπτέμβρης στο Δήλεσι και η Δίρφυς  να αχνοφαίνεται.

μπαλωμένα τα πανιά μας.

ένας από τους φακέλους που είχα ζωγραφίσει.

Αρχή του μήνα , αρχή του καλοκαιριού, 

ΚΑΛΌ ΜΗΝΑ ...ΚΑΛΌ ΙΟΥΝΙΟ!!