Σάββατο 12 Μαρτίου 2022

                               ΚΟΥΜ ΚΟΥΑΤ  γλυκό του κουταλιού.


 
Αυτό το όμορφο δεντράκι το έχω και το μεγαλώνω από μια σταλιά γλαστράκι . Μού το είχε φέρει η φίλη  μου η Γκέλυ . Άργησε να μεγαλώσει και να πάρει επάνω του , ίσως έφταιγα και γω που το προστάτευα πολύ και  δεν το άφηνα στα κρύα. Από πέρσι όμως που το άφησα ποιο εκτεθειμένο ,άλλαξε μορφή μεγάλωσε και το ποιο σπουδαίο έβγαλε πολύ καρπό . Δεν το πειράζω , δεν θέλω να μαζέψω τον καρπό του . Μου αρέσει να το βλέπω . Είναι πολύ όμορφο μέσα στο χειμώνα να βλέπεις το πορτοκαλί μικρό καρπό . Σου θυμίζει καλοκαίρι.

Η καταγωγή του είναι από την Κίνα όπου το καλλιεργούσαν από το 12ο αιώνα, έφτασε δε να καλλιεργείται στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα ως καλλωπιστικό φυτό.

Η ονομασία κουμκουάτ στα Κινέζικα σημαίνει χρυσό πορτοκάλι.

Εχω όμως και φίλες που με αγαπάνε και έχουν σπίτια στην επαρχία . Έτσι όταν η Ολγα έστειλε μήνυμα  ότι το δέντρο στο Γύθειο είναι γεμάτο καρπό και θα πάνε χαμένα δείξαμε ενδιαφέρον . Μια τεράστια σακούλα ήρθε , περίπου 3 κιλά . Χαράς το κουράγιο της που κάθισε και μάζεψε .



Έψαξα για συνταγή , γλυκό του κουταλιού θα έφτιαχνα εγώ , Μαρμελάδα εσπεριδοειδών  η Ιωάννα. Συνταγές πολλές στο διαδίκτυο , ακολούθησα μία με μικρές παραλλαγές από άλλες που θεώρησα ότι θα βοηθούσαν στο ξεπίκρισμα   

 .https://akispetretzikis.com/recipe/2866/koymkoyat


έπλυνα καλά  τα φρούτα και στη συνέχεια...



 Τα Τρύπησα με ένα καλαμάκι  σταυρωτά και μετά έκανα μικρές τρυπούλες στη φλούδα για να ξεπικρίσουν ποιο εύκολα.


ζαχαρίτσα και λίγο νεράκι και ξάφρισμα στην κατσαρόλα.

το κεχριμπάρι στο βαζάκι!!

καλοφάγωτο!!!




Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021







1821-2021








 Καλησπέρα, μεγάλη γιορτή σήμερα , διπλή γιορτή .

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και  τα 200 χρόνια από την επανάσταση  του 1821.

Παρόλο  ότι η πανδημία του  κορωνοιου μας έχει σκλαβωμένους μέσα στα σπίτια μας , το κράτος  το γιόρτασε πανηγυρικά με τους επίσημους καλεσμένους του. Δεν  είμαι εδώ για να το σχολιάσω .

Αναφορά θα κάνω στο επίσημο φαγητό της ημέρας . ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ .

 Ουρές στο σουπερ μάρκετ  τις 3 τελευταίες ημέρες για την απόκτηση του παστού μπακαλιάρου . Πιστοί στο έθιμο ,νηστεύουμε δε  νηστεύουμε. 

Θα σας πω την δική μου εκδοχή , ξέρεται αυτή που έχω κληρονομήσει από την γιαγιά μου...



ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ  

 Εμείς δεν νηστεύουμε οπότε  η συνταγή δεν είναι νηστίσιμη .

Ο παστός μπακαλιάρος θέλει ξαρμύρισμα . Δηλαδή μπάνιο σε νερό . Δεν χρειάζεται μαγιό  ούτε μπρατσάκια. Πρώτα του βγάζουμε  το πολύ αλάτι κάνοντάς του ένα ωραίο ντουζάκι και μετά το ρίχνουμε σε λεκάνη με νερό που το αλλάζουμε συχνά για να φύγει το αλάτι. Αυτό  το κάνουμε για τουλάχιστον 36 ώρες .Στραγγίζουμε.  

Στη συνέχεια το μαδάμε ώστε να φύγουν όλα τα κοκαλάκια του .

Ρίχνω στο μαδημένο μπακαλιάρο 2 αυγά και  αλεύρι για όλες τις χρήσεις . 

Τα ανακατεύω και γίνεται σα πολτός . Έτσι γίνονται κροκέτες μπακαλιάρου που εύκολα μετά τα τηγανίζω σε μπόλικο  λάδι.  

Το λάδι στην αρχή το έχω χαμηλά για να ψηθεί  η κροκέτα και  από μέσα και μετά το δυναμώνω για να γίνει τραγανός . Στραγγίζω σε χαρτί κουζίνας

 και σερβίρω ...ζεστούς  και μοσχομυριστούς.

ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ 

 Ποτέ δεν μου αρέσαν οι πολύ έντονες γεύσεις είτε με το λάδι είτε με τα μπαχαρικά. Έτσι και στη σκορδαλιά δεν βάζω υπερβολικό σκόρδο , να μπορούμε να κυκλοφορούμε μετά.

Βράζω ένα κιλό πατάτες και μόλις μαλακώσουν σουρώνω το νερό. Δεν το πετάω το νερό , μπορεί να

 μας χρειαστεί. 

κάνω τις πατάτες πουρέ , για να λιώσουν οι πατάτες χωρίς να σβολιάσουν πρέπει να μην τις αφήσουμε να κρυώσουν.  

Αρχίζω και ρίχνω σιγά σιγά,

 1 στυμμένο λεμόνι , 1 κούπα λάδι , 2-3 λιωμένες σκελίδες ,

(κονφί σκόρδου ).

 λίγο ξύδι , αλάτι ,πιπέρι. ¨Όλα αυτά τα ανακατεύω μέχρι να ενσωματωθούν  μέσα στην πατάτα και να γίνει ένα αφράτο μείγμα. Αν χρειαστεί να γίνει ποιο αφράτο ρίχνουμε λίγο από το νερό που βράσαμε τις πατάτες.


Έτοιμο το   εθνικό  μας μεσημεριανό.

                                     ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και του χρόνου με υγεία και ελευθερία.

Τρίτη 9 Μαρτίου 2021

 καλησπέρα, 

το τελευταίο καιρό εχω σταματήσει να είμαι με το ταμπλετ  στο χέρι. Νιώθω ότι έχανα χρόνο δημιουργίας και έχανα τις σκέψεις μου και μπερδευόμουν με χιλια δύο ερεθίσματα. Καλά τα ερεθίσματα αλλά αυτή την στιγμή ένιωσα την ανάγκη να μείνω με τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου. 

 Λίγο πριν σταματήσω τις αναζητήσεις είχα πέσει πάνω σε ένα project  , που ανέβαζαν δωρεάν πατρόν, κάθε βδομάδα και άλλος  σχεδιαστής .



Ένα από αυτά μου άρεσε . Είχα ένα πακέτο υφάσματα batic που είχα κερδίσει  κάποια  Χριστούγεννα απο τα yfasmatakia .gr. και ξεκίνησα να φτιάξω ένα μαξιλάρι για την πολυθρόνα μου.

Τελειώνοντας το,   μου άρεσε   και είδα ότι ένα  ίσο κανένα . Έπρεπε να φτιάξω το ζευγάρι του. Τη ιδέα την είχα , έφτιαξα λοιπόν δικό μου σκίτσο και  τα έκανα ζευγαράκι. Η αλήθεια είναι ότι θα μου άρεσε να είχα άλλα 2 . Δεν είχα όμως υφάσματα και κάνοντας μια παραγγελία δεν βγήκαν τα ίδια. Μπορεί να μην υπάρχουν πια και να παράγγειλα τα ποιο κοντά τους. Μπορεί να μην τα κατάλαβα τα χρώματα απο την οθόνη του υπολογιστή .Θα περιμένω να ανοίξουν τα μαγαζιά για να πάω απο  κοντά !!. Μου χρειάζεται και μια ψυχοθεραπεία  μέσα σε ένα μαγαζί με υφάσματα.

 Η σελίδα που βρήκα τις σχεδιάστριες είναι η παρακάτω.  https://www.facebook.com/materialgirlfriends13 

χαρείτε τα μαξιλαράκια μου γιατί εγώ τα χαίρομαι και ήρθαν τα αντικαταστήσουν τα χριστουγεννιάτικα , μάλλον μέχρι το καλοκαίρι.



Η πάπια αγκαλιά με το μικρό της 

ο κύκνος και η λαμπρότητα του


το μεσαίο  μαξιλάρι είναι για αλλαγή... 







Ο Λόκυ  τα απολαμβάνει!!! Σχεδόν κάθε βράδυ!! 

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2020

Μιά γατούλα στο μπαλκόνι μου!!






 Μια καλή φίλη έφτιαξε στην εγγονή της ένα μαξιλάρι με παιδικό ύφασμα .

 Μιά καλή φίλη δεν πέταξε τα κουρελάκια που της μείνανε αλλά τα έδωσε σε μένα.                                                Αφού είναι καλή φίλη είπαμε. Πριν τα βάλω στο συρτάρι με τα υφάσματα και τα ξεχάσω, τα άφησα λίγες μέρες πάνω στο πάγκο μου και τα χάζευα. 

 Ξέρετε τα υφάσματα έχουν και αυτά ψυχή και όταν τα κοιτάς , τα κοιτάς κάποια στιγμή σου μιλάνε και σου λένε τι θέλουν να γίνουν για να συνεχίσουν να σου δίνουν χαρά.                                                                          Έτσι έγινε και με αυτό το παιδικό υφασματάκι , μου είπε λοιπόν ότι ήθελε να γυρίσει στο...κοριτσάκι του .

Πώς καλό μου υφασματάκι θα γυρίσεις , τι να σε κάνει το παιδάκι  έτσι που είσαι κομμένο και άκομψο?      

 Κάτι πρέπει να σκεφτώ ....

το μεταμόρφωσα σε ένα ωραίο γατάκι και έτσι και το υφασματάκι αλλά και το κοριτσάκι είναι τώρα χαρούμενα .Το πατρόν το βρήκα στο pinterest.


Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

 καλησπέρα, μικρή ανακοίνωση θα γράψω σήμερα . Οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα δεν αφήνουν πολύ χρόνο. Να σας πω ήθελα ότι αποφάσισα να μεταφέρω το "γλυκατζίδικο της Νταίζης " και στο fb  , για μεγαλύτερη επικοινωνία. Ακολουθήστε με https://www.facebook.com/groups/344980673262882.

    φιλιά πολλά 

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020

ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ Νο 2

 Γρίνια λοιπόν , κοψίματα , ραψίματα ,μουρμούρα , φασαρία ...αλλά εκεί κάθε Κυριακή δεν έλειπε καμία. Από την μία παρουσιάζαμε και από την άλλη παραλαμβάναμε . Από την μια καμαρώναμε σα παγώνια και από την άλλη μαζεύαμε τα φτερά μας , δουλεύαμε και πετάγαμε .  

Νο 4 _Στην άκρη της ακτής_  

και φυσικά η παρουσίαση , δεν ήταν τυχαία . Κάθε μπλοκ είχε τίτλο και ανάλογα δημιουργούσαμε φόντο  φωτογράφισης .

Νο 3 Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα.


το στήνω λίγο πριν το ράψω.














κάθε βδομάδα τοποθετούσα στον τοίχο κάθε blog που τελείωνε εκεί που έπρεπε να μπει . Σιγά σιγά , άρχιζε να παίρνει μορφή και να γίνεται αναγνωρίσιμος. 

Φτάσαμε στο σημείο να ενώσουμε τα κομμάτια . Αμ δε, ¨όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει.  Το δεξί χέρι σχεδόν παράλυτο από το πόνο . Έπιανα το φλυτζάνι και έπεφτε. Άμεσα χειρουργείο , κόπηκε ένας τένοντας . 


Μάιος... Ιούνιος και πάει λέγοντας . Φυσικά οι συνταξιδιώτισσες, οι φίλες τις ομάδας προχωράγανε και παρουσιάζανε. Υπέροχα , αισθητικά υπέροχα όλα !! Το δικό μου διπλωμένο στη ντουλάπα  . 

Μόλις τα κατάφερα . Το ένωσα Ιούνιος .

Τρυπώθηκε και ξεκινάει το καπιτονάρισμα και ας είναι καλοκαίρι. Είπα σιγά σιγά , δεν θα το βάλω κατω , δεν θα το παρατήσω.


    Η τελευταία βελονιά . Καπιτοναρίστηκε !! Η πληρότητα σε όλο της το μεγαλείο . Δεν μπορώ να το αφήσω από  τα χέρια μου . Για αρκετές μέρες μου λείπει  , το ψάχνω . Αποχωρισμός !!!

και να ναι καλά η καραντίνα, τελαρώθηκε και κρεμάστηκε . Το τελάρο το έφτιαξε άντρας μου , που πάντα βρίσκεται εκεί να δώσει ένα χεράκι.





Το φώς επηρεάζει τα χρώματα και φαίνεται διαφορετικός .



εδώ σας δείχνω μια φωτογραφία με την δουλειά τις Αναστασίας Κοστοπούλου που μας το παρουσιάζει τελειωμένο μαζί με την Αννα Καζάκου.


Τέλειωσε αυτό το ταξίδι . Με μια γεύση γλυκοπικρη , δεν ήταν καλή χρονιά για μένα ,αλλά ευτυχώς που υπάρχουν οι γεύσεις της ομορφιάς που μας δίνει ένα χομπυ δημιουργίας σαν αυτό. Υπάρχουν οι φίλες και οι ομάδες που παρακινούν  να δημιουργήσουμε. Η κ. Αννα Καζάκου  δημιουργός της ομάδας πανί με πανί και δασκάλα όσων την παρακολουθούμε μας μετέφερε το όραμα της , την αγάπη της για το πανί , την οργάνωση , την εκτέλεση και την παρουσίαση του έργου . Πραγματικά μας πήγε σε άλλα μονοπάτια . βαδίσαμε Ελληνικά και βγήκαμε όλες κερδισμένες. Στο τέλος η πληρότητα  είναι ένα συναίσθημα ανεπανάληπτο. Ευχαριστώ , Αννα και όλες τις φίλες του πανιού που βουτήξαμε  μαζί  στο χρώμα του Μόραλη. Το έργο αυτό το ξεκινήσαμε τον Ιανουάριο 2019 και εγώ το τελείωσα το φθινόπωρο του 19. 




Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020

ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ νο1

 Επιτοίχιο, ΜΟΡΑΛΗΣ .

Τι να πούμε τώρα .  Ένα επιτοίχιο που θα μείνει αξέχαστο . Μια εμπειρία μοναδική . Τον καλλιτέχνη Γιάννη Μόραλη τον γνωρίζουμε όλοι ή σχεδόν όλοι .



Σίγουρα κάπου έχουμε δει  ένα δείγμα της δουλειάς του. Ποτέ δεν περιέμενα όμως ότι θα " ζω"  κοντά σου για σχεδόν ένα χρόνο. Μέσα από την δουλειά του και συγκεκριμένα από ένα    επιτοίχιο με πλακάκια που κοσμούσε την είσοδο του ξενοδοχείου Αστέρα 


Αννα Καζάκου την λένε , την γνωρίζεται αρκετοί και το ελεύθερο πνεύμα της , η αγάπη για το ύφασμα και το όραμα της ,ήταν η αφορμή γι αυτό το ταξίδι. Μέσα από την ομάδα της (Πανί με πανί) , διαδικτυακά  κατάφερε για ένα χρόνο να μας δώσει κομμάτι κομμάτι ολο το έργο και να το αποτυπώσουμε σε ύφασμα .  Αρκετές φορές είπα στοπ , δεν μπορώ, ,δεν τα καταφέρνω . Η ομάδα όμως ήταν εκεί , ή δασκάλα ήταν εκεί . Η δουλειά δεν θα μείνει στην μέση . 

Αρχίσαμε   φτιάχνοντας ένα τετράδιο που το ονομάσαμε   ΡΑΒΩ ΤΕΧΝΗ. 

 Μέσα εκεί αποτυπώναμε κάθε βδομάδα το κάθε blog με όλες του τις πληροφορίες. Έτσι και λίγο πισω να έμενε κάποιος  υπήρχαν όλα σημειωμένα . Τίποτα να μη χαθεί , τάξη και ασφάλεια. Ο καθένας έφτιαξε το δικό του εξώφυλλο. 

Τα υφάσματα τα είχε επιλέξει η¨Αννα  μαζί με την Κική  από τα yfasmatakia , έτσι ώστε να έρθουν όσο ποιο κοντά στα χρώματα του καλλιτέχνη .


( δεν είναι δική μου αυτή η φωτογραφία )

Πήραμε όλες από ένα πακέτο με όλα τα υφάσματα που πολύ προσεκτικά είχαν επιλεγεί και κοπεί και με  οικονομία για να μην ξοδεύουμε και πετάμε ύφασμα και ξεκινήσαμε . 

 

Ένα  ένα , κάθε βδομάδα ερχόταν το σχέδιο και μετά άρχιζε η γκρίνια (μεταξύ μας στο mesenger). Τι είναι αυτό , πως είναι αυτό , πως γίνεται εκείνο ... μέχρι να φτάσει σχεδόν στο τέλος η βδομάδα και να τρέχουμε . Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν και οι δυνατές που  σε μια μέρα το είχαν ετοιμάσει και το ανέβαζαν. Παρακίνηση μεγάλη .   Το απόγευμα της Κυριακής είχε γίνει η καλύτερη ώρα της ημέρας μας. 

Ξέχασα να πω. Δεν ξέραμε ποιο έργο φτιάχνουμε , δεν είχαμε  δει δηλαδή το αρχικό . Μέχρι να αρχίσει να σχηματίζεται πέρασε καιρός και όσες το ήξεραν ... Όρκο αμίλητου νερού!!!


συνεχίζεται...